Paroizolacje są powszechnie wykorzystywane w technologii budowy dachu i mają na celu ochronę termoizolacji przed wilgocią występującą w postaci pary wodnej, a stale napływającą z wnętrza domu - z pomieszczeń użytkowych. Tak więc, paroizolacja zapobiega zawilgoceniu termoizolacji, a co za tym idzie obniżeniu jej własności termicznych. Wśród paroizolacji do poddaszy wyróżniamy dwa najpopularniejsze rodzaje.

Folie paroizolacyjne polietylenowe - o współczynniku Sd> 80 m i paroprzepuszczalności na poziomie ok. 0,5 g/m2/24h zwane też paroizolacjami klasycznymi. Wykonane są z folii polietylenowej najczęściej w kolorze żółtym o grubości o 0,15 - 0,20 mm. Paroizolacje tego typu poprzez wysoki współczynnik Sd niemalże całkowicie zabezpieczają możliwość przenikania pary wodnej do termoizolacji. Jest to jak najbardziej optymalne rozwiązanie jednak w wielu przypadkach (dobrze ocieplone ściany i dach, szczelne okna, drzwi, mało wydajna wentylacja) doprowadzają do tzw. "efektu torby foliowej" polegającego na skraplaniu się nadmiaru pary wodnej na wewnętrznej stronie paroizolacji. Efekt torby foliowej jest niepożądany, gdyż powoduje rozwój pleśni i grzybów, co ma niekorzystny wpływ na zdrowie mieszkańców.

Szczelne ułożenie paroizolacji jest bardzo ważnym warunkiem jej prawidłowego działania, ze względu na duże zdolności penetracyjne pary wodnej. Pozostawienie niezaklejonych kolejnych warstw paroizolacji znacznie zwiększa niebezpieczeństwo dopływu i pozostania pary wodnej w termoizolacji. Ponadto poprzez bardzo małą szparę w dachu mogą zostać wyemitowane duże ilości ciepła, ponieważ różnica temperatur w sezonie grzewczym powoduje duże różnice ciśnień i powstawanie gwałtownych przepływów powietrza. Do sklejania należy używać specjalistycznych taśm jedno i dwustronnych do łączenia paroizolacji i membran polipropylenowych.

Należy pamiętać, iż paroizolację należy stosować z wysokoparoprzepuszczalną membraną dachową w celu prawidłowej wentylacji dachu.